slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Wat kan Europa doen voor de godsdienstvrijheid?

InterCom170420 FotFigelJanBij de ondertekening van het Verdrag van Maastricht – de officiële start van de ‘Europese Unie’ – werd officieel besloten dat er meer inspanningen gedaan zouden worden om de mensenrechten in de wereld te bevorderen en te beschermen. Daaronder wordt ook de vrijheid van godsdienst en overtuiging gerekend – een fundamenteel recht dat door alle mensenrechtenverdragen wordt erkend. Human Rights Without Frontiers is echter niet zo optimistisch over hoe de EU met haar taak op dit vlak omgaat en stelt een aantal zaken voor die voor verbetering kunnen zorgen.

Het heeft twintig jaar geduurd, na de ondertekening van het Verdrag in 1992, voordat de EU de eerste belangrijke stappen heeft gezet in de richting van de godsdienstvrijheid in de wereld. Uiteindelijk werden pas in 2013 de eerste richtlijnen goedgekeurd, waarbij de EU-officials als het ware een handleiding kregen hoe met de materie van godsdienstvrijheid om te gaan. Het is de bedoeling dat het onderwerp ‘godsdienstvrijheid’ ter sprake wordt gebracht bij diplomatieke contacten en andere relaties op hoog niveau. Ook in het reguliere overleg met landen buiten de Unie moeten de mensenrechten aangekaard worden.

De richtlijnen laten het belang dat de EU hecht aan godsdienstvrijheid zijn. Sterker: de bescherming van de godsdienstvrijheid is een voorwaarde bij economische en politieke samenwerking tussen de Unie en andere landen. Echter, die zelfopgelegde voorwaarden zijn nog niet vertaald in structurele veranderingen van de regelgeving. Een eerste evaluatie had in 2016 moeten plaatsvinden, maar er is nog altijd geen rapport verschenen – er werd zelfs nog geen datum daarvoor aangekondigd.

De mogelijkheden die de EU heeft om de godsdienstvrijheid te bevorderen zijn zowel een zegen als een vloek. Aan de ene kant bieden de huidige structuren uitstekende wegen om de vrijheid te promoten. Aan de andere kant lopen veel van die wegen parallel. Om het metaforisch uit te drukken: er is een dirigent nodig om de polyfonie tot een harmonie om te buigen. Of anders gezegd: alle puzzelstukken liggen klaar, maar er is niemand om ze ineen te steken. Zolang die persoon er niet is, zullen de richtlijnen alleen maar theorie blijven.

In mei 2016, op het hoogtepunt van de crisis in het Midden-Oosten en als gevolg van de resolutie van het Europese Parlement over de massamoorden die door IS gepleegd werden, werd de positie van ‘speciaal afgezant’ van de Unie voor vrijheid van godsdienst en overtuiging buiten de EU gecreëerd. Jammer genoeg is het mandaat van deze man (de vroegere EU_commissaris Jan Figel) bijzonder zwak. In het begin kreeg hij enkele gelegenheden om zich te profileren, maar structureel is zijn positie niet erg sterk. Hij is een speciale adviseur van de Commissaris van Internationale Samenwerking en Ontwikkeling, maar hij kreeg geen medewerkers en geen budget. Daarbij is zijn mandaat ook nog altijd beperkt tot 1 jaar.

Nu de speciaal afgezant aan het einde van zijn eerste mandaat gekomen is, kan de EU de groeiende, dringende noodzaak om de aan godsdienstvrijheid gerelateerde materies ter sprake te brengen, niet langer negeren. Een aantal suggesties voor concrete actie:

1)    Zorg ervoor dat de speciale afgezant een statuut krijgt dat vergelijkbaar is met de negen andere speciale afgezanten die de EU heeft. Zijn functie zou een sleutelpositie moeten zijn in het systeem van Europese relaties. Zijn werk zou gecoördineerd worden met dat van de speciale afgezant van de mensenrechten, zodat de essentiële relatie tussen mensenrechten en godsdienstvrijheid niet uit het oog verloren wordt.
2)    Voorzie de nodige fondsen. De functie van speciale afgezant kan niet effectief uitgeoefend worden zonder de nodige middelen, inclusief een degelijk kantoor. Alleen op die manier krijgt hij manoevreerruimte.
3)    Garandeer een voldoende capaciteit. Er moet mankracht worden voorzien om effectief toezicht te kunnen houden op het naleven van de godsdienstvrijheid. Landen moeten regelmatig bezocht kunnen worden, er moeten concrete aanbevelingen gedaan kunnen worden en er moet politieke actie mogelijk zijn.
4)    Bevestig de diplomatische credibiliteit. De positie moet de noodzakelijke standing hebben en er moet politiek gewicht aan gegeven worden. Alleen op die manier kan er overleg op hoog niveau plaatsvinden met beleidsmakers.

Als deze aanbevelingen effectief gerealiseerd worden, kunnen de richtlijnen meer worden dan theoretische bespiegelingen. Het idee is goed, maar aan de uitvoering moet nog hard gewerkt worden.

(bron: Human Rights Without Frontiers)


Nieuwsbrief