slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Het Woord wordt doorgegeven …

InterCom170511 WoutDennisHet leiden van een kerk is vaak een complex gegeven. Of iemand verantwoordelijkheden kan dragen, heeft te maken met capaciteiten, geestelijk niveau, beschikbare tijd en vooral ook roeping. De Bijbel geeft een aantal richtlijnen voor wie ‘oudste’ wil worden. Het is duidelijk geen ‘tussendoortje’, geen hobby, maar in veel gevallen ook geen (goed)betaalde functie. Als mensen zich jarenlang als oudste van de gemeente inzetten, geeft dat continuïteit, maar kan het evengoed leiden tot starheid. In de gemeente wisselen generaties elkaar af, maar weerspiegelt zich dat ook in het leiderschap? Hoe ‘oud’ mag een ‘oudste’ zijn?

 

In de gemeente Levende Hoop Herentals stelde men zich al een tijd de vraag hoe het zat met de opvolging. De gemiddelde leeftijd van het oudstenteam lag ergens in de 50 en Wout van Wijngaarden, die de gemeente al jaren dient met het doorgeven van het Woord, besefte dat de tijd gekomen was om ook de fakkel door te geven. Of het estafettestokje, om het in sporttermen uit te drukken. Het bereiken van de pensioenleeftijd was het moment om de plannen ook concreet te maken. En de manier waarop is misschien ook een inspiratie voor andere gemeentes…

De officiële overdracht, die enkele maanden geleden plaatsvond, kwam niet uit de lucht vallen. Wout: “Er is ook een proces aan vooraf gegaan, dat zich op de achtergrond afspeelde. We hebben als oudstenraad een jaar lang stilgestaan bij fundamentele vragen als ‘Wat is de gemeente?’. We realiseerden ook dat als we taken aan jongeren wilden overdragen, we daar ook helemaal achter moesten staan. We moesten alles bespreekbaar maken, want we wisten dat de jeugd sommige dingen anders zag dan wij. Al die zaken moesten eerst uitgekristalliseerd worden. Het had uiteindelijk ook een gevecht kunnen worden tussen oude en nieuwe ideeën. Dat was een indrukwekkend proces dat een jaar heeft geduurd en nu is de hele oudstenraad blij met hoe het allemaal verlopen is”. 

Het zoeken naar een opvolger verliep via een open vacature. Wie zich kandidaat wilde stellen, binnen de gemeente of erbuiten, kon dat. Wout: “Hoe het hoort te gaan, is dat je observeert en dat God mensen aanwijst en dat Hij dat laat zien en dat Hij dat bevestigt”.  De zoektocht leverde uiteindelijk twee nieuwe oudsten op, beiden opgegroeid in de kerk van Herentals: Joris d’Joos en Dennis Van Den Bergh. Aan die laatste werd gevraagd om zich specifiek bezig te houden met de verkondiging van het Woord. Hij nam daarvoor ook de deeltijdse job van Wout als werker in de gemeente over. 

Verjonging

Beide oudsten zijn ‘jongeren’. Dat wil zeggen, het zijn dertigers. Niet echt ‘piepjong’ meer dus, maar zeker wel vertegenwoordigers van een nieuwe generatie. Voor Dennis, die heel vaak met jeugd bezig is, bijvoorbeeld door zijn taak bij het Evangelisch Jeugd Verbond, is het ergens ook wel vreemd dat hij sinds kort wordt ingedeeld bij het segment ’35 tot 55’. Jong zijn is relatief en een beetje ouder worden heeft voordelen: “Ik ben niet meer zo jong om te zeggen dat ik dit onbezonnen doe – ik ben die leeftijd ook wel een beetje voorbij. Wel onbevangen denk ik. Ik bekijk dingen graag vanuit een andere kant, dat is mijn karakter. En toch: er ligt een leeftijdsverschil van 30 jaar tussen Dennis en Wout. En een verjonging houdt risico’s in, want een andere generatie heeft ook vaak andere ideeën. Dennis zal zeker toegeven dat hij een redelijk kritische instelling heeft,maar hij heeft geleerd om de ‘werkers van vroeger’ te respecteren. Mede dankzij hun doorzettingsvermogen is de (evangelische) kerk in Vlaanderen wat ze is. Maar dat de nieuwe generatie dingen anders wil, is duidelijk. Dennis: “Veel kerken zijn in de jaren ’70 ontstaan en hebben nu een wat aangepaste versie van die jaren ’70. De mensen van toen en de leiders van toen – die ook nu nog heel vaak de leiders zijn –voelen zich daar heel goed in. Maar er is nu ook een generatie die is opgegroeid in een andere maatschappij en zij zoeken andere manieren om diezelfde boodschap op hun leven toe te passen. Het is bij hen dus zeker geen kwestie van ‘niet willen’. Anderzijds: Je kan van de mensen van de jaren ’70 ook niet gaan verwachten dat ze gaan leven als de jongeren van nu. Je moet die dingen eerlijk en duidelijk op tafel kunnen leggen. Je moet van beide kanten erkennen: wat wij zo graag zouden willen, kunnen we niet van jullie verwachten”.

Drie kloven …

De vraag is natuurlijk hoe groot de kloof is tussen jong en oud. Zolang beide generaties goed met elkaar communiceren, zijn de verschillen te overbruggen, maar wanneer de twee groepen elkaar uit het oog verliezen, kan de afstand heel groot worden. Tegelijk is het belangrijk om te beseffen dat het niet alleen een kwestie is van leeftijd. Wout: “De kloof is er inderdaad, maar er liggen ook grote conflicten binnen dezelfde generatie. Ik bedoel de mensen van mijn leeftijd: we hebben veel met elkaar meegemaakt en daar liggen ook veel noden. Er zijn gebeurtenissen geweest, die niet uitgeklaard zijn. Er ligt dus ook een kloof tussen sommige werkers van de jaren ’60. En eerlijk gezegd: er ligt soms ook een kloof tussen de jongeren onderling, dat moet je ook niet onderschatten. Maar een generatiekloof is gemakkelijker te begrijpen. Je kunt dat duiden, je weet dat je anders bent opgegroeid”.

Dennis: “Ik denk dat de generatiekloof groot is als je vertrekt vanuit een “wij-zij’ verhouding. Vanaf het moment dat je elkaar zoekt, dan is het verschil helemaal niet zo groot. Als ik spreek met Wout, of met mensen van zijn generatie, die op hetzelfde fundament bouwen, dan merk ik: eigenlijk bedoelen en willen we helemaal hetzelfde, alleen denken jullie echt zo jaren ’70 en denken wij jaren 2000. Vanaf het moment dat je de gemeenschappelijke grond vindt (die we hebben in Jezus), valt het best mee”. Continuïteit contra vernieuwing. Wanneer jongeren de kans krijgen om veranderingen door te voeren, zullen ze dat wellicht ook doen. Dennis geeft toe dat er ambitie is om de dingen anders – en hopelijk ook beter - te doen. De kerk is een beetje aan een verbouwing toe. Of beter gezegd: verder bouwen op wat er is. Dennis: “Er staat een gelijkvloers en we moeten daar een nieuwe verdieping op zetten. Dan moet wel even het dak er van af, want dat was echt niet goed, maar we bouwen wel verder. Ja, je moet soms wel wat dingen afbreken om weer verder te kunnen. Maar wat goed gebouwd is, mag je laten staan”.

Voortbouwen op wat er is, kan veel energie kosten. Net zoals bij een huis kan nieuwbouw soms sneller en goedkoper zijn dan renovatie. Anderzijds, als je eerst het bestaande huis afbreekt en er een nieuw voor in de plaats zet, dan sta je wel een tijdje op straat. Voor het gemeentewerk is dat uiteindelijk geen optie.

Stap of sprong?

Heeft de kerk van Herentals nu een aantal stappen vooruit gezet, of werd er ineens een hele sprong genomen? Voor Wout – die zichzelf als een heel gevoelig mens beschouwd, was de officiële overdracht toch een emotioneel moment. Tegelijk een gelegenheid om de zaak rationeel aan te pakken. “Ik voel wel dat het niet altijd gemakkelijk is, dat ik af en toe iets vast wil houden, maar ik moet het gewoon loslaten”.  Er is bewust geen breuk. Vaak gaat bij een overdracht de vorige leider naar een andere plaats om de nieuwe niet in de weg te lopen. In Herentals werd resoluut voor de continuïteit gekozen. In de praktijk kwam het er op neer dat Wout minder gaat prediken en Dennis vaker. De taken worden een voor een overgedragen. Een bemoediging of een bedreiging, wanneer je ‘voorganger’ nog zo dicht bij je staat? Dennis: “Ik voel me heel veilig.Veel beginnende werkers zullen zich – denk ik – heel onzeker voelen, maar  dankzij Wout die aan mijn zijde staat – en de andere oudsten ook – kan ik mijn  weg zoeken zonder de schrik te hebben dat alles in elkaar zakt als ik die niet meteen vind.” Wout: ‘En Dennis mag zeker zijn onzekerheid laten zien”. Dennis: “Van nature ben ik wel wat onzeker, maar die onzekerheid – die op zich niet goed aanvoelt – versterkt wel de reflex om het samen met de Heer aan te pakken”. 

Op weg naar de finish

Dennis: “Ik ben niet minder kritisch geworden, wel minder veroordelend. Ik denk dat ik de dingen die misgaan nog even hard zie, maar ik besef veel meer hoe leeg mijn eigen handen zijn. Als het van mij moet komen, gaat het niet echt zinvol zijn, maar als het van de Heer door mij komt, dan kan het vooruit gaan. Dan kan die nieuwe verdieping gebouwd worden. Waar ik vroeger de neiging had om de ramen van wat daarvoor was gebouwd, denk ik nu: ‘we gaan gebruiken wat er is’”.

Het is dus  een kwestie van niet alleen de zwakke kanten van de kerk te zien, maar ook de sterke, de mooie. Dennis: “Ik ben ook niet de man die zomaar alles wil veranderen. Ik wil vooral dieper gaan, vanaf het vertrekpunt. Zoals gezegd: het is zoals bij een estafette: de ene loper heeft het tot een bepaald punt gebracht en de volgende gaat verder. Ik doe dus het volgende stuk en ga niet ineens een heel andere richting uit. Dat zou heel gek zijn, want je komt nooit bij de finish. Zo ben ik het gaan zien: we zijn hier gekomen en we gaan van hier verder. We zijn af en toe misschien een beetje schuin gelopen, maar ik denk dat we goed in de richting van de finish gaan”. 

Nieuwsbrief